 |
 |
 ΕΙΡΗΝΗ ΚΟΥΡΟΥΒΑΝΗ «Νιώθω ότι γεννήθηκα με αναπηρία για κάποιο λόγο. Ίσως επειδή είχα την ικανότητα να την “κουβαλήσω’’ για να μπορέσω να δω και εγώ αλλά και να δείξω στους άλλους το αληθινό νόημα του να ζεις». «Επειδή δεν μπορούσα να χορέψω με τα πόδια μου έφτιαχνα χορογραφίες με τα δάχτυλα των χεριών μου. Ήξερα ότι θα περπατήσω, ότι θα σπουδάσω, ότι θα χορέψω, ότι θα κάνω αθλητισμό. Μέχρι τα 8 μου είχα ονειρευτεί όλη μου τη ζωή». Και όντως, η Ειρήνη, μόλις τελείωσε το σχολείο, έφυγε από το χωριό της, τα Πετράλωνα Ηλείας, αποφοίτησε από το Τμήμα Πολιτικής Επιστήμης και Δημόσιας Διοίκησης της Νομικής Σχολής Αθηνών, ενώ παράλληλα με τις σπουδές της ασχολήθηκε με τον αθλητισμό αλλά και το χορό. Από το 1988 έως το 2000 απέσπασε 15 χρυσά, 8 αργυρά και 10 χάλκινα μετάλλια σε πανελλήνιους αγώνες στίβου για άτομα με ειδικές ανάγκες, το 1992 απέσπασε το Βραβείο Ακαδημίας Αθηνών ως άτομο με αναπηρία που αντιμετωπίζει τη ζωή υπερνικώντας τις δυσχέρειες της αναπηρίας του, ενώ ακολούθησε η πρώτη θέση στο Παγκόσμιο Κύπελλο Αγωνιστικού Χορού για Άτομα με Ειδικές Ανάγκες στην Ολλανδία, καθώς και άλλες πανευρωπαϊκές και παγκόσμιες διακρίσεις ως μέλος της Εθνικής Ομάδας Άρσης Βαρών σε Πάγκο, τα τελευταία 10 χρόνια. Παράλληλα έχει συμμετάσχει σε χορευτικές παραστάσεις στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών, το Φεστιβάλ Αθηνών και αλλού. Για την Ειρήνη ένα διαφορετικό σώμα που χορεύει έχει μια ιδιαίτερη δυναμική. «Είναι σαν να βλέπεις ένα "ακρωτηριασμένο'' άγαλμα όπως τον Ερμή του Πραξιτέλη. Είναι δυνατόν να μην το θαυμάσεις επειδή του λείπει ένα χέρι;» Η Ειρήνη έχει αφιερώσει τα πρωινά στη δουλειά της -εργάζεται ως φοροτεχνικός στο δημόσιο τομέα- και την υπόλοιπη μέρα στις προπονήσεις, τις πρόβες και τους ανθρώπους που αγαπάει. «Αν καταλάβεις πόσες ομορφιές έχει η ζωή, δεν μπορείς να αφήσεις την αναπηρία να σου στερήσει το φως του ήλιου, τους έρωτες, τα ταξίδια. Η ζωή και η ψυχή είναι πιο δυνατές από ένα σώμα».
|
