 |
 |
 ΕΛΕΝΗ ΤΡΙΑΝΤΟΥ «Πάντοτε σκεφτόμουν ότι υπήρξε μια δυσκολία στη ζωή μου, άλλαξαν τα πλάνα μου, όμως η ζωή δεν τελειώνει εδώ. Συνεχίζεται, κι εγώ θα προσαρμόζομαι πάντα στα νέα δεδομένα». Η Ελένη νοσηλεύτηκε για 10 μήνες στο Λαϊκό Νοσοκομείο και, αφού καμία θεραπεία δεν απέδωσε, τελικά εντάχθηκε σε πρόγραμμα αιμοκάθαρσης. Εδώ και 17 χρόνια, 3 φορές την εβδομάδα επί 4 ώρες υποβάλλεται σε αιμοκάθαρση. «Είναι ένα πρόβλημα που δεν έχει θεραπεία. Πρέπει να μάθεις να ζεις με αυτό και να μην απογοητεύεσαι. Οι άνθρωποι που δεν το αντέχουν ψυχολογικά δεν μπορούν να ακολουθήσουν τη θεραπεία τους σωστά. Δεν είναι πειθαρχημένοι και ως αποτέλεσμα αντιμετωπίζουν περισσότερα παθολογικά προβλήματα». Η Ελένη ήταν πάντοτε πειθαρχημένη. Έμαθε μάλιστα να αξιοποιεί το χρόνο στην αιμοκάθαρση ακούγοντας μουσική ή διαβάζοντας βιβλία. Παλιότερα μελετούσε εκεί τα μαθήματα του σχολείου και αργότερα του πανεπιστημίου. Είχε μάλιστα καταφέρει να εισαχθεί στο Τμήμα Μεθοδολογίας, Ιστορίας και Θεωρίας της Επιστήμης στο Πανεπιστήμιο Αθηνών όταν ακόμη η νομοθεσία δεν είχε προβλέψει την ελεύθερη πρόσβαση των ατόμων με νεφροπάθεια. Αποφοίτησε στα 4 χρόνια με βαθμό άριστα. Η ζωή στην Αθήνα ωστόσο δεν την ικανοποιούσε. Αποφάσισε να γυρίσει στον τόπο της, τη Λαμία, και να ασχοληθεί ενεργά με τα προβλήματα των νεφροπαθών. Από το 2001 είναι πρόεδρος του Συλλόγου Νεφροπαθών Φθιώτιδας και, μαζί με τα υπόλοιπα μέλη, κάνει ό,τι μπορεί όχι μόνο για να βελτιώσει τις συνθήκες λειτουργίας της τοπικής Μονάδας Αιμοκάθαρσης αλλά και να προσφέρει πρακτική βοήθεια σε όσους νεφροπαθείς έχουν ανάγκη, ενώ για τον ίδιο σκοπό εκδίδει και τη μηνιαία εφημερίδα με τίτλο «Ενημέρωση» που ασχολείται με θέματα νεφροπαθών. Από την πρώτη στιγμή η Ελένη είναι εγγεγραμμένη σε λίστα αναμονής για μεταμόσχευση, μέχρι να συμβεί όμως αυτό η αιμοκάθαρση θα συνεχίζεται, αλλά το ίδιο και η ζωή της Ελένης. Κάνει σχέδια για το μέλλον και ονειρεύεται να κάνει οικογένεια. «Δεν θα σταματήσω ποτέ να παλεύω και να ονειρεύομαι».
|
