ΣΩΜΑΤΕΙΟ «ΟΙ ΦΙΛΟΙ ΤΟΥ ΔΡΟΜΟΚΑΪΤΕΙΟΥ ΘΕΡΑΠΕΥΤΗΡΙΟΥ»Ένας κόσμος για όλους.
Πίσω από τα τείχη των ψυχιατρείων υπάρχουν άνθρωποι που μπορεί κάποιες φορές να «σκέφτονται» διαφορετικά από τους υπόλοιπους, δεν παύουν όμως να είναι άνθρωποι που νιώθουν και έχουν ανάγκη ό,τι και οι υπόλοιποι. Κάθε ένας τους και ένας διαφορετικός κόσμος. Όλοι μαζί ένας κόσμος κοινός που αγωνίζεται να γεφυρώσει τις διαφορές του με το ευρύτερο κοινωνικό σύνολο. Το 1988, στοχεύοντας στη δημιουργία ενός «κοινού χώρου» επικοινωνίας, αλληλεγγύης και συμμετοχής των ψυχικά ασθενών στα κοινωνικά δρώμενα, ιδρύθηκε από ιδιώτες, φίλους του Δρομοκαΐτειου Νοσοκομείου Αττικής, το φιλανθρωπικό σωματείο κοινωνικής προσφοράς «Οι Φίλοι του Δρομοκαΐτειου Θεραπευτηρίου». Το ενδιαφέρον για τους νοσηλευόμενους του Δρομοκαΐτειου, είτε σε μακρόχρονη είτε σε βραχύχρονη βάση, έγινε προσφορά χαράς, ζεστασιάς και ελπίδας ενάντια στον κοινωνικό αποκλεισμό και το ρατσισμό που βιώνουν οι ψυχικά ασθενείς. Οι δραστηριότητες που αναπτύσσουν οι «Φίλοι του Δρομοκαΐτειου Θεραπευτηρίου» με τους νοσηλευόμενους έρχονται να καλύψουν, στο μέτρο του δυνατού, κάποια κενά κοινωνικών δραστηριοτήτων και να λειτουργήσουν υποστηρικτικά απέναντι σε εκείνους τους νοσηλευόμενους που διατίθενται να συμμετέχουν. Με κύρια κατεύθυνση την κοινωνικοποίησή τους, την ανάπτυξη κοινωνικών δεξιοτήτων και πολιτιστικών ενδιαφερόντων και την περαιτέρω ένταξή τους στον κοινωνικό ιστό, πραγματοποιούνται εκδρομές, δείπνα, βόλτες, παρακολούθηση θεατρικών και κινηματογραφικών παραστάσεων αλλά και καλλιτεχνικές δραστηριότητες και γιορτές εντός του νοσοκομείου που συνήθως βοηθούν στην καλύτερη γνωριμία και προετοιμάζουν τη δημιουργία σχέσεων εμπιστοσύνης. Τα μέλη του Σωματείου έχουν καθιερώσει περιοδικές επισκέψεις στους ασθενείς, με τους οποίους αναπτύσσουν φιλικές και κοινωνικές σχέσεις ώστε να νιώθουν ότι έχουν κάποιον δικό τους άνθρωπο στην κοινότητα. Ο διαφορετικός αυτός τρόπος προσέγγισης και παρέμβασης στον ιδιαίτερο χώρο της ψυχιατρικής περίθαλψης, πάντα με την αλληλοϋποστήριξη του Νοσοκομείου, συνέβαλε στη βελτίωση των συνθηκών ζωής των ψυχικά ασθενών και στην προώθηση του μηνύματος ότι ο άνθρωπος μπορεί και πρέπει να δώσει πρώτα από όλα ψυχή και βοήθεια στον συνάνθρωπό του. Να τον στηρίξει στις δύσκολες στιγμές, να τον βοηθήσει να ξεπεράσει τα προβλήματά του και να συνεχίσει τη διαδρομή του.
|