 |
 |
 ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΦΡΑΓΚΙΑΔΑΚΗΣ«Πήρα το αγόρι και με τις στοιχειώδεις γνώσεις μου κατάφερα να το σώσω. Έφυγα από εκεί κλαίγοντας από χαρά». Γεννήθηκε και ζει στο Ηράκλειο της Κρήτης. Ο Δημήτρης Φραγκιαδάκης, 51 ετών, ανήκει από το 1997 στο Σώμα Εθελοντών Σαμαρειτών του Ελληνικού Ερυθρού Σταυρού. Είναι εθελοντής διασώστης, ναυαγοσώστης, εκπαιδευτής Πρώτων Βοηθειών και Καρδιαναπνευστικής Αναζωογόνησης, ενώ ανήκει στο πολιτικό προσωπικό του Γενικού Επιτελείου Ναυτικού και εργάζεται στο πεδίο βολής Κρήτης. Αποφάσισε να εκπαιδευτεί στις Πρώτες Βοήθειες ύστερα από ένα δυσάρεστο περιστατικό. Ήταν 16 ετών όταν προσπάθησε να προσφέρει Πρώτες Βοήθειες σε έναν άλλο νεαρό που βγήκε από τη θάλασσα έχοντας χάσει τις αισθήσεις του. «Το παιδί δεν σώθηκε. Αυτή την ιστορία την κουβαλάω μέχρι σήμερα και την αφηγούμαι σε όλο τον κόσμο ως παράδειγμα. Αν γνώριζα πώς να προσφέρω τις Πρώτες Βοήθειες, το παιδί εκείνο θα είχε σωθεί». Από εκείνη την ημέρα ο Δημήτρης Φραγκιαδάκης αποφάσισε να μάθει περισσότερα για τις Πρώτες Βοήθειες διαβάζοντας βιβλία. Χρειάστηκε να συμβεί ένα ακόμη περιστατικό για να πάρει την απόφαση να εγγραφεί στον Ελληνικό Ερυθρό Σταυρό. «Το 1995 βρισκόμουν στην Πάτρα. Μια μέρα με ζέστη και με πολλή κίνηση στο δρόμο είδα, καθώς οδηγούσα, έναν κύριο να τρέχει με ένα παιδί στον ώμο, κατευθυνόμενος προς το νοσοκομείο. Αμέσως άφησα το αυτοκίνητο στην άκρη και πήγα προς το μέρος του. Μου είπε ότι το παιδί είχε μείνει αναίσθητο καθώς έτρωγε. Τότε πήρα το αγόρι, το έβαλα στα γόνατα και με τις στοιχειώδεις γνώσεις που είχα από τα βιβλία που διάβαζα κατάφερα να το σώσω. Έφυγα από εκεί κλαίγοντας από χαρά». Το περιστατικό αυτό έκανε τον Δημήτρη Φραγκιαδάκη να καταλάβει πόσο εύκολο είναι να σώσεις μια ανθρώπινη ζωή. Εντάχθηκε στη 2η Σχολή των Σαμαρειτών, όπου σήμερα διανύει τη 13η χρονιά, με περισσότερες από 2.500 ώρες συμμετοχής σε υγειονομικές και διασωστικές αποστολές, ενώ από το 2008 προήχθη σε Σαμαρείτη Α' τάξεως, που σημαίνει ότι μπορεί να τίθεται επικεφαλής διασωστικής ομάδας του Ελληνικού Ερυθρού Σταυρού. Έχει πάρει μέρος σε πολλές επιχειρήσεις διάσωσης στην Κρήτη και έχει νιώσει όλα αυτά τα χρόνια ανάμεικτα συναισθήματα. Ο κίνδυνος, λέει, δεν τον ελκύει. «Δεν είμαι ριψοκίνδυνος άνθρωπος. Παίρνω μέρος σε επικίνδυνες αποστολές, αλλά μπορώ να αντεπεξέλθω διότι γνωρίζω καλά τους κανόνες ασφαλείας». |
