 |
 |
 ΑΝΤΩΝΗΣ ΚΙΟΠΕ«Τις εικόνες της διάσωσης τις κουβαλάω στο σπίτι μου. Εν ώρα δράσης πρέπει να είμαι συγκεντρωμένος και να αντιμετωπίζω με δύναμη ό,τι αντικρίζω μπροστά μου». Ο Αντώνης Κιοπέ είναι διασώστης. Ανήκει σε ένα ειδικό τμήμα του ΕΚΑΒ, αυτό των Μοτοσικλετών. Μαζί με έναν γιατρό φτάνει πάντα πρώτος στους ανθρώπους που έχουν ανάγκη άμεσης βοήθειας. «Δεν είναι απλό αυτό που κάνουμε. Πολλές φορές πρέπει, μέσα σε αντίξοες συνθήκες στο δρόμο, να απομονωθούμε και να κάνουμε τη δουλειά μας. Να σώσουμε τον άνθρωπο που εκείνη τη στιγμή κινδυνεύει». Περιστατικά στο δρόμο, εργατικά ατυχήματα, επεισόδια σε διαδηλώσεις και πορείες, πυρκαγιές και για ό,τι άλλο χρειάζεται άμεση επέμβαση ο Αντώνης δηλώνει «παρών». Θυμάται πολλές φορές να σώζει ανθρώπινες ζωές κάτω από αντίξοες συνθήκες. Αυτό του χαρίζει τη μεγαλύτερη ικανοποίηση. «Θυμάμαι στις μεγάλες πυρκαγιές στην Ηλεία μια ανάπηρη γυναίκα μεγάλης ηλικίας η οποία δεν ήθελε να εγκαταλείψει το σπίτι της. Την τράβηξα έξω με πολλή δυσκολία και ύστερα από λίγο το σπίτι της κάηκε». Ο Αντώνης φέρνει στη μνήμη του το καλοκαίρι του 2007 που η Ελλάδα καιγόταν και μιλάει γεμάτος συγκίνηση όταν αναφέρεται στην εικόνα που χάραξε για πάντα τη μνήμη του σε κάποιο χωριό της Ηλείας. «Ρίχνοντας νερό για να σβήσω ένα φλεγόμενο "κούτσουρο'' συνειδητοποίησα ότι αυτό ήταν ένα μωρό που είχε παραδοθεί στις φλόγες». Η εικόνα του μωρού αντιπαρατίθεται στο μυαλό του με τη διάσωση πολλών παιδιών σε ένα άλλο χωριό του νομού. «Στριμώξαμε σαν σαρδέλες τριάντα παιδιά μέσα σε ένα ασθενοφόρο. Έτσι καταφέραμε να τα σώσουμε από τη φωτιά, που λίγο αργότερα έκαψε το χωριό τους». Ο Αντώνης Κιοπέ έχει βρεθεί με τη μηχανή του ΕΚΑΒ σε όλα τα τραγικά γεγονότα που έχουν συμβεί τα τελευταία χρόνια στην Ελλάδα. Τον Αύγουστο του 2005, που το αεροπλάνο της εταιρείας «Helios» κατέπεσε στο Γραμματικό, ο Αντώνης, αν και βρισκόταν σε άδεια, έσπευσε να βοηθήσει. «Εγώ και ένας συνάδελφός μου ήμασταν οι πρώτοι που καταφέραμε να φτάσουμε με τη μηχανή στο σημείο που είχε πέσει το αεροπλάνο γιατί ένα πυροσβεστικό όχημα είχε ανατραπεί και είχε κλείσει το δρόμο. Δυστυχώς ήταν αργά για να επέμβουμε. Το μόνο που μπορούσαμε να κάνουμε ήταν να μεταφέρουμε τα πτώματα».
|
