 |
 |
 ΒΑΓΓΕΛΗΣ ΦΡΑΓΚΟΓΙΑΝΝΗΣ«Όλοι μας νιώθουμε ότι ο Γιώργος ζει, γιατί μαζί του ζουν τόσοι άνθρωποι που τον είχαν ανάγκη». Ξημερώματα Χριστουγέννων 2007. Ο Γιώργος Φραγκόγιαννης μαζί με κάποιο φίλο του διασκεδάζουν σε ένα νυχτερινό μαγαζί στη Μεγαλόπολη. Προς το τέλος της βραδιάς ξεκινά ένας λεκτικός καβγάς μεταξύ μελών της παρέας του Γιώργου και μιας άλλης παρέας που εξελίσσεται σε άγριο τσακωμό μέσα και έξω από το κατάστημα. Μέσα στην ταραχή ο Γιώργος δέχεται σοβαρά χτυπήματα στο κεφάλι και το στήθος από συγκεντρωμένα άτομα της άλλης παρέας. Ξαφνικά χάνει την ισορροπία του και πέφτει στην άσφαλτο, έχοντας χάσει πια τις αισθήσεις του.
Στο Κέντρο Υγείας Μεγαλόπολης, όπου μεταφέρθηκε ο Γιώργος αναίσθητος και βαριά χτυπημένος, οι γιατροί ενημερώνουν την οικογένεια πως πρέπει να μεταφερθεί επειγόντως στο Νοσοκομείο της Τρίπολης προκειμένου να γίνουν περαιτέρω εξετάσεις και να αντιμετωπιστεί η ιδιαίτερα κρίσιμη κατάσταση της υγείας του. Λίγες ώρες αργότερα οι εξετάσεις δείχνουν πως έχει εγκεφαλική αιμορραγία και χρειάζεται αμέσως χειρουργική επέμβαση. Διακομίζεται στο Τζάνειο Νοσοκομείο Πειραιά, αλλά η επιδείνωση της ήδη βεβαρημένης κατάστασης της υγείας του είναι πλέον μη αναστρέψιμη, καθώς παρουσιάζεται αιμορραγία και στους πνεύμονες. Μετά το τέλος της χειρουργικής επέμβασης οι γιατροί ενημερώνουν τον αδελφό του Βαγγέλη πως οι ελπίδες για να επανέλθει ο Γιώργος ήταν ελάχιστες και πως θα έπρεπε να μπει σε Μονάδα Εντατικής Θεραπείας. Η τελευταία μεταφορά του Γιώργου ήταν στη ΜΕΘ του Νοσοκομείου «Ερρίκος Ντυνάν». Ο Βαγγέλης ήταν, μοιραία, ο μοναδικός αποδέκτης των κακών ειδήσεων της επιδείνωσης της υγείας του αδελφού του. Η μητέρα του και η αδελφή του, με νωπό ακόμη το χαμό του πατέρα τους, δεν είχαν τα ψυχικά αποθέματα για να αντιμετωπίσουν ένα ακόμη τόσο μεγάλο χτύπημα, ενώ η πρώην σύζυγος του Γιώργου και η κόρη τους ανέμεναν με αγωνία από τον Βαγγέλη νέα για την εξέλιξη της πορείας της υγείας του Γιώργου. Έπειτα από 2 ημέρες ο διευθυντής της ΜΕΘ, κ. Αργύρης Μιχαλόπουλος, συζητάει με τον Βαγγέλη για το ενδεχόμενο της δωρεάς οργάνων του Γιώργου. Ο Βαγγέλης πίστευε στην αξία της πράξης αυτής, πίστη που δεν κλονίστηκε από τον απάνθρωπο χαμό του αδελφού του. Άλλωστε και η ενθάρρυνση του προσωπικού φίλου του Μητροπολίτου Σπάρτης, Σεβασμιότατου κ. Ευσταθίου, υπήρξε καθοριστική. Η καρδιά, το ήπαρ, οι νεφροί, οι αμφιβληστροειδείς και το δέρμα του Γιώργου έδωσαν ζωή σε πέντε συνανθρώπους μας, και η πράξη αυτή έγινε βάλσαμο για την οικογένειά του. |
