 |
 |
 ΝΙΚΟΣ, ΗΛΙΑΣ ΚΑΙ ΚΩΣΤΑΣ ΛΙΑΠΠΗΣ«Το ότι μπορέσαμε να σώσουμε τη ζωή τριών ανθρώπων με τα όργανά της μας γεμίζει με απέραντη ικανοποίηση και χαρά».
18 Ιανουαρίου 2008. Εκείνο το απόγευμα η Βασιλική Λιάππη μοιράζεται με τον μεγάλο γιο της Ηλία τη χαρά της για το βραδινό μάθημα χορού που θα παρακολουθήσει. Ξαφνικά αισθάνεται πολύ άσχημα. «Μάλλον έπαθα εγκεφαλικό», του λέει και μέσα σε δευτερόλεπτα χάνει τις αισθήσεις της. Ο γιος της ενστικτωδώς της κάνει μαλάξεις και επαναφέρει την αναπνοή της. Την κρατά στη ζωή για μία ώρα μέχρι να έρθει το ΕΚΑΒ. Με τη βοήθεια των νοσοκόμων του ασθενοφόρου φτάνει με οξύ εγκεφαλικό επεισόδιο στον Ερυθρό Σταυρό. Η ανάγκη για τη μεταφορά της σε Μονάδα Εντατικής Θεραπείας ήταν άμεση και ο αριθμός προτεραιότητας 33 ανάγκασε την οικογένεια να κινήσει γη και ουρανό για να μεταφερθεί σε άλλο νοσοκομείο. Την επομένη το μεσημέρι μεταφέρθηκε στο «Ερρίκος Ντυνάν». «Οι ελπίδες είναι πολύ λίγες», ενημερώνει μια νοσοκόμα τον κύριο Λιάππη, και το μισό τοις εκατό που του δίνει ο διευθυντής της ΜΕΘ, κ. Αργύρης Μιχαλόπουλος, φαντάζει στο μυαλό του σαν 90%. Ο Ηλίας όμως καταλαβαίνει από την αρχή και αναλαμβάνει το δύσκολο ρόλο να επαναφέρει στην πικρή πραγματικότητα τον πατέρα του και τον αδελφό του Κώστα. Στις 24 Ιουνίου ο κ. Μιχαλόπουλος ενημερώνει την οικογένεια πως οι τελευταίοι έλεγχοι ήταν καταλυτικοί για το μη αναστρέψιμο της κατάστασης της γυναίκας. «Κάτι πρέπει να κάνουμε», λέει στα παιδιά του ο Νίκος. «Ό,τι μπορούμε να σώσουμε πρέπει να το σώσουμε. Η Βάσω χάνεται». Ως εθελοντής αιμοδότης και δωρητής μυελού των οστών η δωρεά των οργάνων της Βασιλικής ήταν αυτονόητη πράξη. Και ο Ηλίας το είχε αποφασίσει μέσα του από την πρώτη στιγμή που κατάλαβε πως οι πιθανότητες να ζήσει η μητέρα του ήταν πολύ μικρές. «Για μένα ήταν επιβεβλημένο να γίνει». Το επισκεπτήριο της 25ης Ιουνίου ήταν και το τελευταίο. «Πάρτε ό,τι μπορείτε από τη Βάσω για να σωθεί κάποιος συνάνθρωπος. Δεν με ενδιαφέρει ποιος θα πάρει τα όργανά της. Αρκεί να δώσουμε ζωή σε αυτούς που μπορούν να σωθούν», ήταν η απόφαση της οικογένειας Λιάππη, που σήμερα προσπαθεί να ξεπεράσει τον πόνο της απώλειας της Βάσως με τη σκέψη πως ο θάνατός της χάρισε ζωή σε κάποιους ανθρώπους. |
