Εκτύπωση E-mail
Βάννα Μαρκετάκη
Όρθια, στο τέλος της μεγάλης σκάλας, κοίταζα με ευγνωμοσύνη κάθε καλεσμένο που περνούσε την πόρτα του «Παλλάς». Ήλπιζα το βλέμμα τους να μην συναντήσει τα χέρια μου, που εκτόνωναν το άγχος μου τρίβοντας το ένα τ' άλλο. Κανείς από τους προσερχομένους δεν γνώριζε τι επρόκειτο να επακολουθήσει. Κανείς. Ούτε καν εμείς που είχαμε εργαστεί γι' αυτά σχεδόν ένα χρόνο πίσω, αλλά ούτε και οι ίδιοι οι Άριστοι της Ζωής, οι πρωταγωνιστές της βραδιάς. Κυρίως μάλιστα αυτοί, άνθρωποι καθημερινοί, μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας, κοιτούσαν εναγωνίως γύρω τους νιώθοντας άβολα γι' αυτή την τιμητική προς το πρόσωπό τους βραδιά. Ανάμεσά τους επώνυμοι, συνηθισμένοι στα φλας των φωτογράφων, στέκονταν μάλλον άβολα μπροστά στο φωτογραφικό φακό, μη γνωρίζοντας αν πρέπει να χαμογελάσουν πολύ ή λιγότερο σε μια «βραδιά υγείας».
Και σήμανε η ώρα που τα χίλια και άτομα μπήκαμε στη μεγάλη αίθουσα με τη χαρακτηριστική ησυχία που συνοδεύει το ελαφρύ μούδιασμα του μη αναμενόμενου. Τα φώτα έσβησαν, το εναρκτήριο video έπαιξε και η βραδιά ξεκίνησε... και τα χέρια και οι καρδιές λύθηκαν. Ένας μετά τον άλλον, οι άνθρωποι που στα πρόσωπά τους εκπροσωπήθηκαν εκατοντάδες άλλοι, με πρόσωπα τρυφερά και καλοσυνάτα από τη συνεχή αναμέτρηση με τον πόνο και τη δυσκολία, με λόγια σεμνά και ουσιαστικά, μας θύμισαν αυτό το κατ' εικόνα και καθ' ομοίωσιν που νομίζουμε πως έχει πια χαθεί ανάμεσά μας.
«Κι όμως, υπάρχουν ακόμη άνθρωποι, και μάλιστα σπουδαίοι», σιγοψιθύριζαν όλοι όταν τα φώτα άναψαν και βρεθήκαμε πάλι στον κόσμο μας τον καθημερινό. «Ήρθα με σφιγμένη την καρδιά και φεύγω με το μυαλό μου ανοιχτό», μου εκμυστηρεύτηκε μια κυρία που σχεδόν ένιωσε υποχρεωμένη να παραβρεθεί γιατί έλαβε πρόσκληση. «Μπράβο, χίλια μπράβο. Θα περίμενε κανείς πως θα πλακωθεί η καρδιά μας, κι όμως φεύγουμε τόσο αισιόδοξοι», έλεγαν άλλοι σφίγγοντας τα χέρια των Άριστων...
Κι αυτοί, πάντα σεμνά και ταπεινά, ευχαριστούσαν όλους εμάς γιατί βρεθήκαμε εκεί μαζί τους να μοιραστούμε μια βραδιά λιτή, αντιπροσωπευτική αυτού που καθημερινά χτίζουν. Γιατί κάποιοι άνθρωποι είναι σπουδαίοι και στον πόνο, και στη χαρά. Και στην ευτυχία, και στη δυστυχία. Και με λεφτά, και χωρίς λεφτά. Κάποιοι σπάνιοι άνθρωποι στηρίζουν στους ώμους τους τη γη που γυρίζει και κουβαλά όλους εμάς που χανόμαστε στο λίγο και στο φθηνό. Στα καθημερινά και τα μικρά της ζωής. Ας χανόμαστε. Δεν πειράζει. Αρκεί που υπάρχουν αυτοί, οι λιγότεροι από εμάς, όμως πάντα αρκετοί για να συντηρούν την αξία της ζωής, για να διατηρούν την ουσία της.

Βάννα Μαρκετάκη




Βάννα Μαρκετάκη


ΥΓ1. Τα Αριστεία Ζωής δεν αντιπαραβάλλουν το μεγαλείο της ψυχής. Οι πέντε συμμετέχοντες σε κάθε κατηγορία αντιπροσωπεύουν το πλήθος των ανθρώπων που αριστεύει στη ζωή, και ο ένας σε κάθε κατηγορία που θα αγγίξει την ψυχή σας θα εκπροσωπήσει τους πολλούς που πράττουν όπως κι εκείνος.
ΥΓ2. Η ανάδειξη των Άριστων της ζωής μπορεί να γίνει και μέσω της κάρτας ψηφοφορίας με το περιοδικό Forma.