Ο λαός μας δεν νιώθει βολικά με την ασθένεια, με τη διαφορετικότητα. Ξορκίζει την αρρώστια, το κακό, ακόμη και τον ίδιο το θάνατο, στρέφοντας απλώς το βλέμμα αλλού. Οι ασθενείς, τα άτομα με ειδικές ανάγκες, τα νοσοκομεία, οτιδήποτε μας θυμίζει την «άλλη» πλευρά της ζωής μάς οδηγεί σε αποστροφή. Η «πρόληψη» αποτελεί για τους περισσότερους από εμάς άγνωστη λέξη, ενώ η ενημέρωση για θέματα υγείας μάς αφορά μόνο όταν το «κακό» χτυπήσει την πόρτα μας.

Οι Έλληνες όμως είμαστε και ένας λαός με έντονο ταμπεραμέντο. Ευσυγκίνητοι, πείσμονες, μαχητές. Όταν και όπου υπάρξει ανάγκη, σπεύδουμε να δώσουμε τη βοήθειά μας, ακόμη και από το υστέρημά μας ή με κίνδυνο την ίδια μας τη ζωή. Όταν η αρρώστια μάς επισκεφτεί, αποδεικνύουμε ένα αξιοσημείωτο μεγαλείο ψυχής και, αν βγούμε νικητές στο δύσκολο και άνισο πολλές φορές πόλεμο με μια ανίατη ασθένεια, γινόμαστε καθοδηγητές και υποστηρικτές των άλλων, χωρίς απολαβές και προσμονή οφελών.

Τα πρώτα Αριστεία Ζωής μάς «σύστησαν» δεκάδες ανθρώπους -αντιπροσωπευτικοί χιλιάδων άλλων- που φώτισαν τη ζωή μας με ένα φως διαφορετικό. Χωρίς ίχνος φόβου, κινδυνολογίας, λαϊκισμού και διάθεσης μελό, μας έφεραν κοντά στους πραγματικούς μαχητές της ζωής υπενθυμίζοντάς μας πως η ζωή είναι όμορφη όταν την εκτιμάς, την σέβεσαι και την προασπίζεσαι.

Τα Αριστεία Ζωής δίνουν μια ανάσα ζωής σε χιλιάδες ανθρώπους που υποφέρουν και μέσα στον πόνο τους νιώθουν μόνοι και εγκαταλειμμένοι.

Τα Αριστεία Ζωής επιβραβεύουν στα πρόσωπα λίγων τους πολλούς που νιώθουν για πρώτη ίσως φορά να τους εκφράζεται ένα απλό μα ουσιαστικό «ευχαριστώ».

Τα δεύτερα Αριστεία Ζωής εξελίσσουν την ιδέα σε θεσμό μένοντας πιστά στο σκοπό τους:

Όταν πετύχουμε να ενημερώσουμε σωστά και να καταπολεμήσουμε το φόβο της άγνοιας...

Όταν πετύχουμε να αναθαρρήσουν με ελπίδα οι καρδιές των ασθενών...

Όταν πετύχουμε να σφίξουμε το χέρι σε όλους αυτούς που μας χαρίζουν τη ζωή...

...τότε τα Αριστεία Ζωής θα έχουν πετύχει το σκοπό τους. Αυτόν της εξύμνησης της ζωής και της διατήρησής της με υγεία, ποιότητα και αξιοπρέπεια.